Johann Jakob Balmer, szwajcarski matematyk i fizyk, urodził się w 1825 roku. Jest znany przede wszystkim ze swojego wkładu w badania nad widmem atomów wodoru. W 1885 roku opublikował formułę matematyczną, znana jako seria Balmera, która opisuje widma emisyjne wodoru. Ta formuła była kluczowym krokiem w rozwinięciu teorii kwantowej i miała znaczący wpływ na rozwój fizyki atomowej.

Hilaire Bernigaud de Chardonnet, francuski inżynier i wynalazca, urodził się w 1839 roku. Znany jest jako wynalazca pierwszego sztucznego jedwabiu. W 1884 roku opracował metodę produkcji jedwabiu sztucznego przez przetłaczanie ciekłej nitrocelulozy przez drobne szklane kapilary. Ten wynalazek miał duże znaczenie dla przemysłu tekstylnego, otwierając drogę dla produkcji syntetycznych włókien.

Paracelsus, właściwie Philippus Aureolus Theophrastus Bombastus von Hohenheim, urodził się około 1493 roku. Był szwajcarskim lekarzem, alchemikiem i astrologiem, uważanym za jednego z pionierów medycyny chemicznej (jatrochemii). Paracelsus wprowadził nowe podejście do medycyny, bazujące na eksperymentach i obserwacjach chemicznych. Jego prace przyczyniły się do rozwoju farmakologii i toksykologii oraz wprowadziły koncepcję „trzech zasad” (tria prima) jako podstawowych substancji chemicznych obecnych we wszystkich rzeczach.

Alexander William Williamson, brytyjski chemik, urodził się w 1824 roku. Jest znany ze swoich prac nad alkoholami i eterami oraz ich syntezy. Williamson zaproponował teorię, że reakcje chemiczne mogą zachodzić przez związki pośrednie, co miało duży wpływ na rozwój teorii struktury organicznej. Jego prace nad syntezą glikolu etylenowego przyczyniły się do rozwoju chemii organicznej i miały praktyczne znaczenie dla przemysłu chemicznego.