Albert Ghiorso (1915–2010)
Albert Ghiorso urodził się 15 lipca 1915 roku, a zmarł 26 grudnia 2010 roku; był amerykańskim fizykiem jądrowym i inżynierem. Specjalizował się w fizyce jądrowej, chemii jądrowej oraz konstrukcji aparatury detekcyjnej. Znany jest przede wszystkim jako współodkrywca dwunastu pierwiastków transuranowych, więcej niż jakikolwiek inny naukowiec w historii. Jego badania odegrały kluczową rolę w rozwoju chemii jądrowej i fizyki ciężkich jąder atomowych.
Albert Ghiorso miał istotny udział w badaniach nad pierwiastkami transuranowymi. Pracując w Radiation Laboratory Uniwersytetu Kalifornijskiego w Berkeley, współuczestniczył w odkryciu pierwiastków od kiuru (Z=96) po seaborg (Z=106), opracowując jednocześnie nowoczesne systemy detekcji produktów reakcji jądrowych. Jego innowacyjne rozwiązania aparaturowe umożliwiły identyfikację pojedynczych atomów nowo powstających pierwiastków. Osiągnięcia Ghiorso miały istotny wpływ na rozwój chemii jądrowej, fizyki ciężkich jąder oraz układu okresowego.
Za kluczowe osiągnięcie Ghiorso można uznać współodkrycie rekordowej liczby dwunastu pierwiastków chemicznych, w tym kiuru, kalifornu, fermu, mendelewu, noblu, lorensu i seaborgu. Opracowane przez niego techniki detekcji promieniowania pozwoliły identyfikować produkty reakcji jądrowych występujące w pojedynczych atomach. Badania te znacząco poszerzyły układ okresowy pierwiastków i umożliwiły rozwój współczesnej chemii superciężkich pierwiastków.
Ghiorso należał do ważnych eksperymentatorów w historii chemii jądrowej. W środowisku naukowym cieszył się ogromnym autorytetem jako konstruktor aparatury i współodkrywca nowych pierwiastków. Mimo że nigdy nie otrzymał Nagrody Nobla, jego wkład do nauki jest powszechnie uznawany za wyjątkowy.