Aleksandr Prochorow (1916–2002)
Aleksandr Prochorow był radzieckim fizykiem. Urodził się 11 lipca 1916 roku, a zmarł 8 stycznia 2002 roku. Specjalizował się w fizyce kwantowej, radiofizyce i optyce. Znany jest przede wszystkim z badań nad maserami i laserami prowadzonych wspólnie z Nikołajem Basowem. Jego prace odegrały fundamentalną rolę w rozwoju nowoczesnej optoelektroniki i technologii laserowych.
Aleksandr Prochorow istotnie wpłynął na rozwój fizyki kwantowej i technologii opartych na emisji wymuszonej. Wspólnie z Nikołajem Basowem opracował podstawy działania maserów i laserów, urządzeń zdolnych do generowania spójnego promieniowania elektromagnetycznego. Badania Prochorowa miały bardzo silny wpływ na rozwój telekomunikacji, elektroniki, medycyny, spektroskopii i technologii wojskowych. Rozwój laserów stał się jednym z najważniejszych osiągnięć fizyki stosowanej XX wieku. Te badania przyczyniły się również do rozwoju radiofizyki i optyki kwantowej w Związku Radzieckim.
W dorobku Prochorowa centralne miejsce zajmuje współopracowanie w latach pięćdziesiątych XX wieku zasad działania maserów i laserów. Prochorow i Basow wykazali, że emisję wymuszoną można wykorzystać do generowania bardzo intensywnego i spójnego promieniowania elektromagnetycznego. Odkrycia te zapewniły podstawy budowy maserów mikrofalowych, a później laserów optycznych. Wynalazki te istotnie zmieniły współczesną technologię i przyniosły Prochorowowi Nagrodę Nobla w dziedzinie fizyki w 1964 roku.
Nagrodę Nobla z fizyki w 1964 roku otrzymał wspólnie z Nikołajem Basowem i Charlesem Townesem za fundamentalne prace w elektronice kwantowej prowadzące do konstrukcji oscylatorów i wzmacniaczy opartych na zasadzie masera i lasera.
Strona została opracowana na podstawie danych z: Nobel Prize i Wikipedia.