Alexis Carrel (1873–1944)
Urodzony 28 czerwca 1873 roku, Alexis Carrel był francuskim chirurgiem, biologiem i fizjologiem; zmarł 5 listopada 1944 roku. Specjalizował się w chirurgii naczyniowej, transplantologii oraz hodowli tkanek. Zasłynął przede wszystkim z opracowania technik szycia naczyń krwionośnych i pionierskich badań nad przeszczepianiem narządów. Za swoje osiągnięcia otrzymał Nagrodę Nobla w dziedzinie fizjologii lub medycyny w 1912 roku.
Alexis Carrel istotnie wpłynął na rozwój chirurgii naczyniowej i transplantologii. Opracowane przez niego techniki zespolenia naczyń krwionośnych umożliwiły wykonywanie przeszczepów narządów oraz rozwój nowoczesnej kardiochirurgii. Prowadził również pionierskie badania nad hodowlą komórek i tkanek poza organizmem, które stały się jednym z fundamentów współczesnej biologii komórki i medycyny regeneracyjnej. Jego osiągnięcia wywarły bardzo silny wpływ na rozwój chirurgii eksperymentalnej XX wieku.
Najważniejszym elementem dorobku Carrela pozostaje opracowanie techniki trójkątnego zespolenia naczyń krwionośnych (Carrel suture), umożliwiającej trwałe i szczelne łączenie tętnic oraz żył. Rozwiązanie to stworzyło podstawy nowoczesnej transplantologii i chirurgii naczyniowej. Za badania nad technikami przeszczepiania naczyń i narządów otrzymał Nagrodę Nobla w 1912 roku.
Nagrodę Nobla w dziedzinie fizjologii lub medycyny w 1912 roku otrzymał za prace nad zszywaniem naczyń oraz transplantacją naczyń krwionośnych i narządów. Obok uznania za prace chirurgiczne i Nobla jego dziedzictwo jest dziś oceniane krytycznie z powodu eugeniki i działalności w okresie Vichy.
Strona została opracowana na podstawie danych z: ScienceDirect i Nobel Prize.