Anaksymenes (ok. 586–526 p.n.e.)
Anaksymenes był greckim filozofem przyrody, urodzonym około 586 roku p.n.e. w Milecie i zmarłym około 526 roku p.n.e. Specjalizował się w kosmologii i filozofii przyrody. Znany jest przede wszystkim z uznania powietrza za prazasadę (arché) całego Wszechświata oraz z wyjaśniania przemian materii za pomocą procesów zagęszczania i rozrzedzania. Był ostatnim wielkim przedstawicielem szkoły milezyjskiej.
Uważał, że wszystkie substancje powstają z powietrza wskutek jego zagęszczania i rozrzedzania. Była to jedna z pierwszych prób opisania przemian materii przy użyciu uniwersalnych procesów fizycznych zamiast odwołań do mitologii. Rozwijał również poglądy dotyczące budowy kosmosu i zjawisk atmosferycznych, wpływając na późniejszą filozofię grecką. Jego koncepcje stanowiły istotny etap w narodzinach racjonalnego przyrodoznawstwa.
Na pierwszy plan w pracach Anaksymenesa wysuwa się sformułowanie teorii przemian materii poprzez zagęszczanie i rozrzedzanie powietrza. Według jego koncepcji powietrze, jako podstawowa substancja świata, mogło przekształcać się kolejno w ogień, wiatr, chmury, wodę, ziemię i kamień. Choć teoria ta nie odpowiada współczesnej wiedzy naukowej, była jedną z pierwszych prób wyjaśnienia różnorodności przyrody za pomocą praw naturalnych.
Anaksymenes był ceniony w środowisku filozofów jońskich jako kontynuator myśli Talesa i Anaksymandra. Jego poglądy były szeroko dyskutowane przez kolejnych filozofów starożytności i wywarły wpływ na rozwój filozofii przyrody. Już starożytni autorzy zaliczali go do najwybitniejszych przedstawicieli szkoły milezyjskiej.
Strona została opracowana na podstawie danych z: Wikipedia.