Arno Penzias (1933–2024)
Arno Penzias urodził się 26 kwietnia 1933 roku, a zmarł 22 stycznia 2024 roku; był amerykańskim fizykiem i radioastronomem. Specjalizował się w radioastronomii i astrofizyce. Najbardziej znany jest ze współodkrycia kosmicznego mikrofalowego promieniowania tła wspólnie z Robertem Wilsonem. Jego badania odegrały fundamentalną rolę w potwierdzeniu modelu Wielkiego Wybuchu i rozwoju współczesnej kosmologii.
Arno Penzias miał duży udział w rozwoju współczesnej kosmologii obserwacyjnej. Wspólnie z Robertem Wilsonem odkrył kosmiczne mikrofalowe promieniowanie tła – reliktowe promieniowanie pochodzące z wczesnego etapu ewolucji Wszechświata. Odkrycie to dostarczyło jednego z najważniejszych dowodów potwierdzających teorię Wielkiego Wybuchu i całkowicie zmieniło współczesne rozumienie historii kosmosu. Badania Penziasa przyczyniły się także do rozwoju radioastronomii i precyzyjnych technik pomiaru sygnałów radiowych. Wpływ jego odkrycia był ogromny dla astrofizyki, kosmologii i fizyki fundamentalnej.
Najważniejszym osiągnięciem Penziasa było współodkrycie kosmicznego mikrofalowego promieniowania tła w 1964 roku wspólnie z Robertem Wilsonem. Podczas badań radiowych prowadzonych przy użyciu anteny Bell Laboratories badacze wykryli tajemniczy szum pochodzący równomiernie ze wszystkich kierunków nieba. Okazało się, że jest to promieniowanie pozostałe po gorącym początkowym etapie istnienia Wszechświata. Odkrycie to dostarczyło jednego z najsilniejszych dowodów na teorię Wielkiego Wybuchu i przyniosło Penziasowi Nagrodę Nobla w dziedzinie fizyki w 1978 roku.
Część Nagrody Nobla z fizyki w 1978 roku otrzymał wspólnie z Robertem Wilsonem za odkrycie kosmicznego mikrofalowego promieniowania tła. Drugą połowę nagrody przyznano Piotrowi Kapicy.
Strona została opracowana na podstawie danych z: Wikipedia i Nobel Prize.