Arthur Michael (1853–1942)
Arthur Michael urodził się 7 sierpnia 1853 roku. Był amerykańskim chemikiem organicznym; zmarł 8 lutego 1942 roku. Specjalizował się w chemii organicznej i metodologii syntezy. W nauce zasłynął z odkrycia reakcji Michaela – jednej z najważniejszych reakcji tworzenia wiązań węgiel–węgiel. Jego badania wywarły trwały wpływ na rozwój nowoczesnej syntezy organicznej.
Opracowana przez niego reakcja addycji nukleofilowej do nienasyconych związków karbonylowych znacząco rozszerzyła możliwości syntezy złożonych cząsteczek organicznych. Reakcja Michaela stała się jednym z podstawowych narzędzi chemii syntetycznej i znalazła zastosowanie w syntezie leków, barwników, produktów naturalnych i materiałów funkcjonalnych. Jego badania przyczyniły się do rozwoju całej metodologii budowy wiązań węgiel–węgiel, stanowiącej fundament współczesnej chemii organicznej.
Wśród tych prac wyróżnia się odkrycie w 1887 roku reakcji nazwanej później reakcją Michaela. W reakcji tej nukleofil, najczęściej enolan lub podobny anion, przyłącza się do sprzężonego układu α,β-nienasyconego związku karbonylowego. Metoda ta umożliwiła wydajne tworzenie nowych wiązań węgiel–węgiel i szybko stała się jednym z podstawowych narzędzi syntezy organicznej. Reakcja Michaela jest wciąż powszechnie stosowana w laboratoriach chemicznych na świecie.
Michael był ceniony przez środowisko chemików organicznych jako wybitny eksperymentator i teoretyk. Jego odkrycia w krótkim czasie zdobyły uznanie w Europie i Stanach Zjednoczonych. Współcześnie reakcja Michaela należy do kanonu podstawowych reakcji chemii organicznej.
Strona została opracowana na podstawie danych z: Wikipedia i Britannica.