Baruj Benacerraf (1920–2011)
Baruj Benacerraf był wenezuelsko-amerykańskim immunologiem. Urodził się 29 października 1920 roku, a zmarł 2 sierpnia 2011 roku. Specjalizował się w immunologii i genetyce układu odpornościowego. Znany jest przede wszystkim z odkrycia genów regulujących odpowiedź immunologiczną (genów Ir), za co otrzymał Nagrodę Nobla w dziedzinie fizjologii lub medycyny w 1980 roku wspólnie z George'em Snellem i Jeanem Daussetem. Jego badania zapewniły podstawy współczesnej immunogenetyki.
Baruj Benacerraf istotnie wpłynął na rozwój immunologii dzięki odkryciu genetycznej kontroli odpowiedzi odpornościowej. Dowiódł, że zdolność organizmu do rozpoznawania antygenów zależy od określonych genów znajdujących się w obrębie głównego układu zgodności tkankowej (MHC). Odkrycia te wyjaśniły indywidualne różnice w odpowiedzi immunologicznej oraz zapewniły podstawy współczesnej transplantologii, immunoterapii i badań nad chorobami autoimmunologicznymi. Te badania należą do najważniejszych osiągnięć biologii medycznej XX wieku.
Z dorobku Benacerrafa szczególnie wyróżnia się odkrycie genów odpowiedzi immunologicznej (Ir genes), które kontrolują zdolność organizmu do rozpoznawania określonych antygenów. Badania wykazały, że odpowiedź immunologiczna jest uwarunkowana genetycznie i zależy od cząsteczek MHC prezentujących antygeny limfocytom. Odkrycie to przekształciło immunologię oraz przyczyniło się do rozwoju transplantologii, szczepionek i terapii immunologicznych.
Nagrodę Nobla w dziedzinie fizjologii lub medycyny w 1980 roku otrzymał wspólnie z Jeanem Daussetem i George’em Snellem za odkrycia genetycznie uwarunkowanych struktur na powierzchni komórek regulujących reakcje immunologiczne.
Strona została opracowana na podstawie danych z: Nobel Prize.