Basilius Valentinus – pseudonim / postać o niepewnej historyczności; korpus tekstów publikowany od początku XVII w.
Basilius Valentinus, znany również jako Bazyli Walentyn, jest postacią o niepewnej historyczności, której przypisuje się działalność pod koniec XV wieku. Według tradycji miał być benedyktyńskim mnichem i alchemikiem działającym na terenach niemieckich. Jest autorem lub domniemanym autorem szeregu wpływowych dzieł alchemicznych opisujących związki antymonu, kwasy mineralne oraz procesy metalurgiczne. Niezależnie od rzeczywistej tożsamości wywarł bardzo silny wpływ na rozwój europejskiej alchemii i wczesnej chemii.
Basilius Valentinus odegrał istotną rolę w przejściu od średniowiecznej alchemii do bardziej eksperymentalnego podejścia do chemii. Jego pisma były szeroko studiowane przez późniejszych alchemików i chemików, w tym Paracelsusa oraz Johanna Rudolpha Glaubera. Przypisywane mu dzieła zawierają szczegółowe opisy oczyszczania metali, destylacji, sublimacji oraz wykorzystania związków antymonu w medycynie i metalurgii. Chociaż autorstwo wielu tekstów pozostaje przedmiotem sporów historyków, wpływ przypisywanych mu prac na rozwój chemii był bardzo duży.
W korpusie tekstów przypisywanych Basiliusowi Valentinusowi szczególne znaczenie miało rozpowszechnienie wiedzy o antymonie; autorstwo i tożsamość autora pozostają sporne.
Już w XVI i XVII wieku dzieła przypisywane Basiliusowi Valentinusowi cieszyły się ogromnym autorytetem wśród alchemików i lekarzy; równocześnie współcześnie historycy nauki są zgodni, że sama postać może być pseudonimem lub konstrukcją literacką, znaczenie przypisywanych jej tekstów dla historii chemii pozostaje bezsporne.
Strona została opracowana na podstawie danych z: Wikipedia.