Benoît Paul Émile Clapeyron (1799–1864)
Benoît Paul Émile Clapeyron urodził się 26 lutego 1799 roku. Był francuskim inżynierem i fizykiem; zmarł 28 stycznia 1864 roku. Specjalizował się w termodynamice, mechanice oraz inżynierii kolejowej. W nauce zasłynął z matematycznego rozwinięcia teorii maszyn cieplnych oraz sformułowania równania Clapeyrona opisującego przemiany fazowe. Te badania należą do fundamentów nowoczesnej termodynamiki i inżynierii cieplnej.
Clapeyron nadał matematyczną postać części idei Sadi Carnota dotyczących silników cieplnych i przyczynił się do ich rozpowszechnienia. Równanie wiążące zmianę ciśnienia pary z temperaturą podczas przemiany fazowej zostało później rozwinięte przez Clausiusa i jest dziś znane jako równanie Clausiusa–Clapeyrona.
Najważniejszym wkładem Clapeyrona było matematyczne opracowanie teorii Carnota w 1834 roku, w tym wykorzystanie wykresu ciśnienie–objętość do analizy cyklu cieplnego. Związek dotyczący nachylenia krzywej równowagi fazowej rozwinął później Rudolf Clausius.
Clapeyron był wysoko ceniony przez środowisko inżynierów i fizyków Francji. Jego prace w krótkim czasie zdobyły uznanie wśród badaczy zajmujących się teorią ciepła i projektowaniem maszyn parowych. Choć nie osiągnął rozpoznawalności porównywalnej z Carnotem czy Clausiusem, jeszcze za życia zaliczano go do czołowych teoretyków termodynamiki.
Strona została opracowana na podstawie danych z: Wikipedia i Britannica.