Carl Wieman (1951– )
Carl Wieman urodził się 26 marca 1951 roku; jest amerykańskim fizykiem. Specjalizuje się w fizyce atomowej, optyce kwantowej i edukacji naukowej. Znany jest przede wszystkim z uzyskania kondensatu Bosego-Einsteina w rozrzedzonym gazie atomowym. Jego badania odegrały fundamentalną rolę w rozwoju fizyki kwantowej i badań nad ultrazimną materią.
Carl Wieman odegrał ważną rolę w rozwoju fizyki ultrazimnych atomów i eksperymentalnej mechaniki kwantowej. Wspólnie z Ericiem Cornellem po raz pierwszy uzyskał kondensat Bosego-Einsteina w rozrzedzonym gazie atomów rubidu schłodzonych do temperatur bliskich zeru absolutnemu. Odkrycie to umożliwiło badanie makroskopowych efektów kwantowych oraz nowych stanów materii. Badania Wiemana miały bardzo silny wpływ na rozwój optyki kwantowej, fizyki atomowej, komputerów kwantowych i precyzyjnych pomiarów fizycznych.
Za główny rezultat pracy Wiemana można uznać uzyskanie w 1995 roku kondensatu Bosego-Einsteina wspólnie z Ericiem Cornellem. Badacze schłodzili atomy rubidu do ekstremalnie niskiej temperatury, w której zaczęły zachowywać się jak pojedynczy układ kwantowy opisany jedną funkcją falową. Odkrycie to potwierdziło przewidywania Alberta Einsteina i Satyendry Nath Bosego sprzed kilkudziesięciu lat oraz otworzyło nowy obszar badań nad materią kwantową. Za uzyskanie kondensatu Bosego-Einsteina Wieman otrzymał Nagrodę Nobla w dziedzinie fizyki w 2001 roku.
Nagrodę Nobla z fizyki w 2001 roku otrzymał wspólnie z Ericiem Cornellem i Wolfgangiem Ketterlem za osiągnięcie kondensacji Bosego–Einsteina w rozcieńczonych gazach atomów alkalicznych i wczesne badania właściwości kondensatów.
Strona została opracowana na podstawie danych z: Nobel Prize i Wikipedia.