Carlo Rubbia (1934– )
Carlo Rubbia urodził się 31 marca 1934 roku; jest włoskim fizykiem. Specjalizuje się w fizyce cząstek elementarnych i fizyce wysokich energii. Znany jest przede wszystkim z odkrycia bozonów W i Z odpowiedzialnych za oddziaływania słabe. Te badania odegrały fundamentalną rolę w potwierdzeniu Modelu Standardowego fizyki cząstek.
Carlo Rubbia odegrał ważną rolę w rozwoju fizyki cząstek elementarnych i badań wysokich energii. Kierował eksperymentami prowadzonymi w CERN, które doprowadziły do odkrycia bozonów W i Z – nośników oddziaływań słabych przewidywanych przez Model Standardowy. Odkrycie to stanowiło jedno z najważniejszych potwierdzeń współczesnej teorii oddziaływań fundamentalnych. Rubbia prowadził również badania nad akceleratorami cząstek, energią jądrową i technologiami przyszłości związanymi z energetyką.
Najważniejszym elementem dorobku Rubbii pozostaje odkrycie bozonów W i Z w 1983 roku w CERN wspólnie z Simonem van der Meerem. Bozony te są cząstkami odpowiedzialnymi za oddziaływania słabe zachodzące między cząstkami elementarnymi. Odkrycie potwierdziło teorię elektrosłabą opracowaną wcześniej przez Glashowa, Weinberga i Salama oraz stało się jednym z największych sukcesów eksperymentalnej fizyki cząstek XX wieku. Za swoje osiągnięcia Rubbia otrzymał Nagrodę Nobla w dziedzinie fizyki w 1984 roku.
Nagrodę Nobla z fizyki w 1984 roku otrzymał wspólnie z Simonem van der Meerem za decydujący wkład w projekt, który doprowadził do odkrycia bozonów W i Z w CERN.
Strona została opracowana na podstawie danych z: Nobel Prize i Wikipedia.