Cecil Frank Powell (1903–1969)
Urodzony 5 grudnia 1903 roku, Cecil Frank Powell był brytyjskim fizykiem; zmarł 9 sierpnia 1969 roku. Specjalizował się w fizyce jądrowej i fizyce promieniowania kosmicznego. Zasłynął przede wszystkim z opracowania fotograficznej metody detekcji cząstek elementarnych oraz odkrycia mezonu π (pionu). Jego badania odegrały kluczową rolę w rozwoju fizyki cząstek elementarnych. W 1950 roku otrzymał Nagrodę Nobla z fizyki.
Powell odegrał ważną rolę w rozwoju fizyki wysokich energii. Udoskonalił technikę emulsji fotograficznych wykorzystywanych do rejestrowania śladów cząstek elementarnych. Dzięki tej metodzie możliwe stało się wykrywanie nowych cząstek powstających w promieniowaniu kosmicznym. Odkrycie pionu potwierdziło przewidywania teoretyczne Hidekiego Yukawy dotyczące nośnika oddziaływań jądrowych. Badania Powella przyczyniły się do rozwoju współczesnej fizyki cząstek i zapewniły podstawy dla późniejszych odkryć w akceleratorach cząstek.
Najważniejszym osiągnięciem Powella było odkrycie mezonu π (pionu) w 1947 roku. Wykorzystując specjalnie przygotowane emulsje fotograficzne umieszczane na dużych wysokościach, jego zespół zarejestrował ślady nowej cząstki elementarnej. Odkrycie pionu potwierdziło teorię Yukawy dotyczącą sił jądrowych i stanowiło jeden z najważniejszych sukcesów fizyki cząstek elementarnych po II wojnie światowej.
Nagrodę Nobla z fizyki w 1950 roku otrzymał za rozwój fotograficznej metody badania procesów jądrowych i odkrycia dotyczące mezonów dokonane tą metodą.
Strona została opracowana na podstawie danych z: Nobel Prize.