Charles Louis Alphonse Laveran (1845–1922)
Charles Laveran był francuskim lekarzem wojskowym i mikrobiologiem. Urodził się 18 czerwca 1845 roku, a zmarł 18 maja 1922 roku. Specjalizował się w medycynie tropikalnej, parazytologii i mikrobiologii. Znany jest przede wszystkim z odkrycia pasożytniczej natury malarii. Jego badania stworzyły fundament nowoczesnej parazytologii medycznej.
Charles Laveran miał duży udział w rozwoju medycyny tropikalnej poprzez odkrycie biologicznego czynnika wywołującego malarię. Dowiódł, że choroba jest powodowana przez pierwotniaki obecne we krwi chorych, co obaliło wcześniejsze teorie związane z „złym powietrzem”. Jego badania zapoczątkowały rozwój parazytologii klinicznej, epidemiologii chorób tropikalnych i nowoczesnej diagnostyki zakażeń pasożytniczych.
Najważniejszym elementem dorobku Laverana pozostaje odkrycie pasożyta malarii w 1880 roku podczas pracy w Algierii. Analizując próbki krwi pacjentów zaobserwował ruchliwe struktury biologiczne odpowiedzialne za rozwój choroby. Odkrycie to dostarczyło pierwszego dowodu, że pierwotniaki mogą powodować choroby ludzi. Za badania nad pierwotniakami wywołującymi choroby otrzymał Nagrodę Nobla w 1907 roku.
Nagrodę Nobla w dziedzinie fizjologii lub medycyny w 1907 roku otrzymał za badania roli pierwotniaków w wywoływaniu chorób, szczególnie za odkrycie pasożyta malarii we krwi człowieka.
Strona została opracowana na podstawie danych z: Nobel Prize.