Elizabeth Helen Blackburn (1948– )
Elizabeth Helen Blackburn urodził się 26 listopada 1948 roku; jest australijsko-amerykańską biolog molekularną. Specjalizuje się w biologii molekularnej, genetyce i biologii komórki. Znana jest przede wszystkim z odkrycia telomerazy oraz badań nad telomerami. Te badania wyraźnie przekształciły rozumienie procesów starzenia komórkowego, nowotworzenia i stabilności genomu. W 2009 roku otrzymała Nagrodę Nobla w dziedzinie fizjologii lub medycyny.
Elizabeth Blackburn miała duży udział w rozwoju biologii molekularnej i genetyki komórki. Jej badania nad telomerami wykazały, że końce chromosomów zawierają wyspecjalizowane struktury chroniące materiał genetyczny przed degradacją. Odkrycie enzymu telomerazy pozwoliło wyjaśnić, w jaki sposób komórki utrzymują długość telomerów podczas kolejnych podziałów. Badania Blackburn miały bardzo duże znaczenie dla poznania procesów starzenia, nowotworzenia i funkcjonowania komórek macierzystych. Współczesna onkologia, gerontologia i medycyna regeneracyjna intensywnie wykorzystują wiedzę wynikającą z jej odkryć.
Najważniejszym elementem dorobku Blackburn pozostaje odkrycie telomerazy wspólnie z Carol Greider w 1984 roku. Wcześniejsze badania wskazywały, że chromosomy powinny skracać się podczas kolejnych podziałów komórkowych. Blackburn dowiodła, że istnieje specjalny enzym zdolny do odbudowywania końców chromosomów poprzez wydłużanie telomerów. Odkrycie to rozwiązało jeden z fundamentalnych problemów biologii molekularnej i stworzyło podstawy współczesnych badań nad starzeniem komórkowym oraz nowotworami. Za te badania otrzymała Nagrodę Nobla wspólnie z Carol Greider i Jackiem Szostakiem.
Nagrodę Nobla w dziedzinie fizjologii lub medycyny w 2009 roku otrzymała wspólnie z Carol Greider i Jackiem Szostakiem za odkrycie, w jaki sposób telomery i telomeraza chronią zakończenia chromosomów.
Strona została opracowana na podstawie danych z: Nobel Prize.