Sir Henry Enfield Roscoe (1833–1915)
Sir Henry Enfield Roscoe był brytyjskim chemikiem. Urodził się 7 stycznia 1833 roku, a zmarł 18 grudnia 1915 roku. Specjalizował się w chemii nieorganicznej i fotochemii. Znany jest przede wszystkim z badań nad wanadem oraz współtworzenia prawa Bunsena–Roscoe opisującego zależność efektów fotochemicznych od dawki światła. Jego prace odegrały ważną rolę w rozwoju chemii nieorganicznej, fotochemii i edukacji chemicznej.
Wspólnie z Robertem Bunsenem przeprowadził pionierskie badania nad reakcjami wywoływanymi światłem, formułując prawo Bunsena–Roscoe, zgodnie z którym efekt fotochemiczny zależy od całkowitej dawki promieniowania. Roscoe prowadził również szczegółowe badania nad właściwościami wanadu, przyczyniając się do ustalenia jego masy atomowej i chemii związków tego pierwiastka. Jako profesor Owens College w Manchesterze miał bardzo duże znaczenie dla rozwoju nowoczesnego nauczania chemii oraz kształceniu wielu wybitnych chemików brytyjskich.
Najczęściej przywoływanym osiągnięciem Roscoe jest współsformułowanie prawa Bunsena–Roscoe dotyczącego fotochemii w latach sześćdziesiątych XIX wieku. Wspólnie z Robertem Bunsenem dowiódł, że efekt reakcji fotochemicznej zależy od iloczynu natężenia światła i czasu naświetlania. Prawo to stało się jednym z podstawowych praw fotochemii i znalazło zastosowanie w fotografii, spektroskopii, technologii materiałowej oraz badaniach nad promieniowaniem. Równocześnie Roscoe przeprowadził klasyczne badania nad wanadem, które uporządkowały wiedzę o tym pierwiastku.
Roscoe jeszcze za życia należał do ważnych chemików brytyjskich. Cieszył się dużym autorytetem jako badacz i nauczyciel akademicki. Był aktywnym popularyzatorem nauki oraz członkiem Royal Society. Jego podręczniki chemii przez wiele lat należały do najczęściej wykorzystywanych w Wielkiej Brytanii i innych krajach. Za zasługi dla nauki został odznaczony tytułem szlacheckim.
Strona została opracowana na podstawie danych z: Wikipedia i Britannica.