Erwin Schrödinger (1887–1961)
Erwin Schrödinger urodził się 12 sierpnia 1887 roku, zmarł 4 stycznia 1961 roku. Był austriackim fizykiem teoretycznym specjalizującym się w mechanice kwantowej i fizyce matematycznej. Najbardziej znany jest z opracowania równania Schrödingera oraz eksperymentu myślowego „kot Schrödingera”. Uważany jest za jednego z głównych twórców mechaniki kwantowej.
Erwin Schrödinger miał duży udział w rozwoju mechaniki kwantowej i współczesnej fizyki teoretycznej. Opracował mechanikę falową opisującą zachowanie cząstek subatomowych za pomocą funkcji falowych. Równanie Schrödingera stało się podstawowym równaniem mechaniki kwantowej i umożliwiło opis struktury atomów, cząsteczek oraz układów kwantowych. Te badania wywarły bardzo silny wpływ na rozwój chemii kwantowej, fizyki atomowej i technologii półprzewodnikowych. Schrödinger prowadził także refleksje filozoficzne nad interpretacją mechaniki kwantowej i naturą życia biologicznego.
Za główny rezultat pracy Schrödingera można uznać opracowanie równania falowego mechaniki kwantowej w 1926 roku. Równanie Schrödingera opisywało ewolucję funkcji falowej cząstki i umożliwiało matematyczne przewidywanie stanów energetycznych atomów oraz zachowania układów kwantowych. Formalizm ten okazał się niezwykle skuteczny w opisie zjawisk atomowych i molekularnych. Równanie Schrödingera stało się jednym z najważniejszych narzędzi współczesnej fizyki i chemii kwantowej.
Schrödinger otrzymał Nagrodę Nobla z fizyki w 1933 roku wspólnie z Paulem Diracem za odkrycie nowych, płodnych form teorii atomowej. Jego mechanika falowa i równanie Schrödingera stały się podstawowymi narzędziami mechaniki kwantowej.
Strona została opracowana na podstawie danych z: Nobel Prize i Wikipedia.