François Jacob (1920–2013)
François Jacob urodził się 17 czerwca 1920 roku, a zmarł 19 kwietnia 2013 roku; był francuskim biologiem molekularnym i genetykiem. Specjalizował się w biologii molekularnej i regulacji ekspresji genów. Najbardziej znany jest ze współopracowania modelu operonu laktozowego opisującego kontrolę aktywności genów u bakterii. Jego badania odegrały fundamentalną rolę w rozwoju współczesnej genetyki molekularnej i biologii komórki.
François Jacob odegrał ważną rolę w rozwoju biologii molekularnej i współczesnej genetyki. Wspólnie z Jacques’em Monodem i André Lwoffem wyjaśnił mechanizmy regulacji aktywności genów u bakterii. Model operonu laktozowego dowiódł, że geny mogą być aktywowane lub hamowane przez specyficzne białka regulatorowe w odpowiedzi na warunki środowiskowe. Odkrycie to stworzyło podstawy nowoczesnej biologii molekularnej, genetyki regulacyjnej i biotechnologii. Badania Jacoba miały bardzo silny wpływ na rozwój genetyki komórkowej, biologii rozwoju oraz współczesnej medycyny molekularnej. Jego prace przyczyniły się również do rozwoju pojęcia informacji genetycznej i regulacji procesów biologicznych.
Najważniejszym elementem dorobku Jacoba pozostaje współopracowanie modelu operonu laktozowego na początku lat sześćdziesiątych XX wieku. Jacob i Monod wykazali, że aktywność genów bakteryjnych może być regulowana przez białka represorowe reagujące na obecność określonych substancji chemicznych. Model operonu lac wyjaśnił mechanizm kontrolowania syntezy enzymów odpowiedzialnych za metabolizm laktozy u bakterii Escherichia coli. Odkrycie to całkowicie zmieniło rozumienie regulacji genetycznej i stało się jednym z fundamentów biologii molekularnej.
Jacob otrzymał w 1965 roku Nagrodę Nobla w dziedzinie fizjologii lub medycyny wspólnie z André Lwoffem i Jacques’em Monodem za odkrycia dotyczące genetycznej kontroli syntezy enzymów i wirusów. Jego prace nad operonem wywarły trwały wpływ na biologię molekularną.
Strona została opracowana na podstawie danych z: Nobel Prize i Wikipedia.