Frederick Banting (1891–1941)
Frederick Banting urodził się 14 listopada 1891 roku, a zmarł 21 lutego 1941 roku; był kanadyjskim lekarzem i fizjologiem. Specjalizował się w fizjologii i badaniach nad cukrzycą. Najbardziej znany jest ze współodkrycia insuliny wspólnie z Charlesem Bestem. Jego badania odegrały fundamentalną rolę w rozwoju diabetologii i nowoczesnej terapii hormonalnej.
Frederick Banting odegrał ważną rolę w rozwoju leczenia cukrzycy i współczesnej endokrynologii. Wspólnie z Charlesem Bestem opracował metodę izolacji insuliny z trzustki, co umożliwiło skuteczne leczenie cukrzycy wcześniej prowadzącej niemal nieuchronnie do śmierci. Odkrycie Bantinga całkowicie zmieniło medycynę metaboliczną i uratowało życie milionom ludzi w skali światowej. Badania te miały bardzo silny wpływ na biochemię hormonów i rozwój farmakologii.
Najważniejszym osiągnięciem Bantinga było współodkrycie insuliny w 1921 roku wspólnie z Charlesem Bestem. Banting opracował metodę izolacji aktywnego hormonu trzustki odpowiedzialnego za regulację poziomu glukozy we krwi. Pierwsze skuteczne zastosowanie insuliny u pacjentów z cukrzycą stanowiło przełom w historii medycyny. Za odkrycie insuliny Banting otrzymał Nagrodę Nobla w dziedzinie fizjologii lub medycyny w 1923 roku.
Nagrodę Nobla w dziedzinie fizjologii lub medycyny w 1923 roku otrzymał wspólnie z Johnem Macleodem za odkrycie insuliny. W pracach kluczową rolę odgrywali również Charles Best i James Collip, choć formalnie nie byli laureatami.
Strona została opracowana na podstawie danych z: Nobel Prize.