Sir Frederick Gowland Hopkins (1861–1947)
Sir Frederick Gowland Hopkins urodził się 20 czerwca 1861 roku. Był brytyjskim biochemikiem i fizjologiem; zmarł 16 maja 1947 roku. Specjalizował się w biochemii odżywiania i metabolizmie. W nauce zasłynął z wykazania, że oprócz podstawowych składników odżywczych dieta musi zawierać dodatkowe czynniki wzrostowe, później nazwane witaminami. Te badania odegrały fundamentalną rolę w rozwoju nowoczesnej biochemii i nauki o żywieniu.
Frederick Hopkins istotnie wpłynął na rozwój biochemii i nauki o żywieniu. Dowiódł, że poza białkami, tłuszczami, węglowodanami i solami mineralnymi organizmy potrzebują dodatkowych substancji niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania. Odkrycie to doprowadziło do identyfikacji witamin i rozwoju nowoczesnej dietetyki. Hopkins prowadził również badania nad metabolizmem aminokwasów i procesami chemicznymi zachodzącymi w komórkach. Jego odkrycia wywarły bardzo silny wpływ na medycynę, dietetykę i biochemię człowieka.
Z dorobku Hopkinsa szczególnie wyróżnia się wykazanie na początku XX wieku istnienia „dodatkowych czynników pokarmowych”, później nazwanych witaminami. Badania nad dietą zwierząt wykazały, że organizmy nie mogą prawidłowo funkcjonować wyłącznie na oczyszczonych składnikach odżywczych. Odkrycie to stworzyło podstawy nauki o witaminach i umożliwiło zrozumienie wielu chorób niedoborowych. Za swoje osiągnięcia Hopkins otrzymał Nagrodę Nobla w dziedzinie fizjologii lub medycyny w 1929 roku.
Nagrodę Nobla w dziedzinie fizjologii lub medycyny w 1929 roku podzielił z Christiaanem Eijkmanem. Hopkins został wyróżniony za odkrycie czynników wzrostowych w pożywieniu, które stały się częścią rozwijającej się koncepcji witamin.
Strona została opracowana na podstawie danych z: Nobel Prize i Wikipedia.