Frederick Chapman Robbins (1916–2003)

Frederick Chapman Robbins urodził się 25 sierpnia 1916 roku, a zmarł 4 sierpnia 2003 roku; był amerykańskim pediatrą i wirusologiem. Specjalizował się w wirusologii i medycynie dziecięcej. Najbardziej znany jest ze współopracowania metod hodowli wirusa polio w tkankach laboratoryjnych. Te badania odegrały istotną rolę w rozwoju nowoczesnych szczepionek przeciw poliomyelitis.

Epoka: Druga rewolucja przemysłowa

Alma mater: Harvard Medical School; University of Missouri

Wpływ na naukę

Wspólnie z Johnem Endersem i Thomasem Wellerem opracował metodę namnażania wirusa polio w hodowlach tkankowych poza układem nerwowym. Odkrycie to umożliwiło bezpieczne badanie wirusa oraz stworzenie skutecznych szczepionek przeciw poliomyelitis. Badania Robbinsa przyczyniły się do ograniczenia jednej z najgroźniejszych epidemii XX wieku i zapewniły podstawy nowoczesnej wirusologii laboratoryjnej.

Najważniejsze odkrycie

Na pierwszy plan w pracach Robbinsa wysuwa się współopracowanie metod hodowli wirusa polio w tkankach ludzkich w 1949 roku wspólnie z Johnem Endersem i Thomasem Wellerem. Badania wykazały, że wirus może być namnażany poza tkanką nerwową, co umożliwiło opracowanie szczepionek przeciw polio. Odkrycie to istotnie zmieniło wirusologię i zostało uhonorowane Nagrodą Nobla w dziedzinie fizjologii i medycyny w 1954 roku.

Odbiór społeczeństwa

Robbins należał do ważnych wirusologów i pediatrów XX wieku. Jego odkrycia zdobyły ogromne uznanie dzięki bezpośredniemu wpływowi na zwalczanie epidemii poliomyelitis. Był również ceniony jako nauczyciel akademicki i organizator badań medycznych.

O danych

Strona została opracowana na podstawie danych z: Nobel Prize.