Fritz Haber (1868–1934)
Fritz Haber był niemieckim chemikiem. Urodził się 9 grudnia 1868 roku, a zmarł 29 stycznia 1934 roku. Specjalizował się w chemii fizycznej i przemysłowej. Znany jest przede wszystkim z opracowania procesu syntezy amoniaku z azotu i wodoru, znanego jako proces Habera-Boscha. Jego prace umożliwiły masową produkcję nawozów sztucznych i wywarły bardzo silny wpływ na rolnictwo oraz przemysł chemiczny XX wieku.
Fritz Haber miał duży udział w rozwoju chemii przemysłowej i technologii nawozów azotowych. Opracowany przez niego proces syntezy amoniaku umożliwił przemysłowe wiązanie azotu atmosferycznego i masową produkcję nawozów sztucznych. Odkrycie to znacząco zwiększyło wydajność rolnictwa i przyczyniło się do gwałtownego wzrostu produkcji żywności na świecie. Proces Habera-Boscha miał również bardzo duże znaczenie dla przemysłu materiałów wybuchowych. Haber prowadził także badania nad elektrochemią, katalizą i termodynamiką reakcji chemicznych. Jego działalność pozostaje jednak kontrowersyjna ze względu na udział w rozwoju broni chemicznej podczas I wojny światowej.
W dorobku Habera centralne miejsce zajmuje opracowanie na początku XX wieku katalitycznej metody syntezy amoniaku z azotu i wodoru pod wysokim ciśnieniem. Carl Bosch wraz z zespołem BASF przekształcił tę metodę laboratoryjną w proces przemysłowy. Wspólnie stworzyli proces Habera-Boscha, który umożliwił masową produkcję nawozów azotowych.
Haber otrzymał Nagrodę Nobla z chemii za 1918 rok za syntezę amoniaku z pierwiastków. Jego udział w organizacji wojny chemicznej podczas I wojny światowej pozostaje jednym z najbardziej kontrowersyjnych elementów biografii.
Strona została opracowana na podstawie danych z: Nobel Prize i Wikipedia.