Georg Ernst Stahl (1659–1734)
Georg Ernst Stahl urodził się 22 października 1659 roku, a zmarł 14 maja 1734 roku; był niemieckim chemikiem, lekarzem i filozofem przyrody. Specjalizował się w chemii, medycynie i fizjologii. Znany jest przede wszystkim jako twórca teorii flogistonu – dominującej koncepcji wyjaśniającej spalanie i procesy utleniania w XVIII wieku. Choć teoria ta została później obalona przez Antoine'a Lavoisiera, odegrała ogromną rolę w uporządkowaniu badań chemicznych przed rewolucją chemiczną.
Georg Ernst Stahl wywarł bardzo silny wpływ na rozwój chemii XVIII wieku poprzez stworzenie pierwszej szeroko akceptowanej teorii wyjaśniającej procesy spalania, prażenia metali i oddychania. Teoria flogistonu, mimo że okazała się błędna, umożliwiła uporządkowanie licznych obserwacji eksperymentalnych i stworzyła wspólny język dla chemików całej Europy. Stahl rozwijał również teorię animizmu w medycynie, zakładającą istnienie niematerialnej siły kierującej procesami życiowymi organizmu. Jego koncepcje dominowały w chemii przez niemal cały XVIII wiek i odegrały ważną rolę jako etap prowadzący do późniejszej rewolucji chemicznej Lavoisiera.
Najważniejszym osiągnięciem Stahla było sformułowanie teorii flogistonu około 1703 roku. Według tej koncepcji wszystkie substancje palne zawierały szczególną substancję – flogiston – uwalnianą podczas spalania. Teoria tłumaczyła również proces prażenia metali oraz oddychania organizmów. Mimo że późniejsze badania Lavoisiera wykazały błędność tej koncepcji, teoria flogistonu przez kilkadziesiąt lat stanowiła dominujący model interpretacji procesów chemicznych i przyczyniła się do uporządkowania badań laboratoryjnych.
Stahl był jednym z najbardziej wpływowych chemików i lekarzy swojej epoki. Jego teoria flogistonu została szybko zaakceptowana przez większość europejskich chemików i dominowała aż do końca XVIII wieku. Był profesorem oraz lekarzem na dworze pruskim, ciesząc się dużym autorytetem zarówno w środowisku naukowym, jak i medycznym. Dopiero sukces rewolucji chemicznej Lavoisiera doprowadził do odrzucenia jego teorii.
Strona została opracowana na podstawie danych z: Wikipedia i Britannica.
