Gerolamo Cardano (1501–1576)
Gerolamo Cardano urodził się 24 września 1501 roku. Był włoskim matematykiem, lekarzem, filozofem i wynalazcą; zmarł 21 września 1576 roku. Specjalizował się w matematyce, medycynie i mechanice. W nauce zasłynął z publikacji pierwszego ogólnego rozwiązania równań sześciennych oraz licznych osiągnięć w mechanice i teorii prawdopodobieństwa. Należy do najwybitniejszych uczonych włoskiego renesansu.
Gerolamo Cardano znacząco wpłynął na rozwój matematyki renesansowej, medycyny i mechaniki. W dziele „Ars Magna” opublikował pierwsze ogólnie dostępne rozwiązania równań trzeciego i czwartego stopnia, otwierając nowy etap rozwoju algebry. W swoich pracach wykorzystywał liczby urojone, choć nie posiadały jeszcze współczesnej interpretacji matematycznej. Prowadził również badania nad teorią prawdopodobieństwa podczas analiz gier losowych, stając się jednym z prekursorów tej dziedziny. W mechanice opisał przegub Cardana, znajdujący wciąż zastosowanie w technice. Łączył zainteresowania matematyczne z praktyką lekarską oraz filozofią przyrody, reprezentując wszechstronny ideał uczonego renesansu.
Cardano w „Ars Magna” z 1545 roku opublikował pierwsze szeroko dostępne metody rozwiązywania równań sześciennych i czwartego stopnia. Nie był jednak pierwotnym odkrywcą wzoru na równanie sześcienne: wcześniejsze rozwiązania opracowali Scipione del Ferro i Niccolò Tartaglia, a metodę dla równań czwartego stopnia stworzył Lodovico Ferrari.
Cardano cieszył się dużym uznaniem jako lekarz i matematyk, lecz jego życie obfitowało w konflikty. Był cenionym lekarzem europejskich elit, ale jego zainteresowania astrologią i niezwykle szczere autobiograficzne wypowiedzi budziły kontrowersje. Publikacja rozwiązań równań sześciennych doprowadziła do ostrego sporu z Niccolò Tartaglią. Pod koniec życia został oskarżony przez inkwizycję o sporządzenie horoskopu Chrystusa i przez pewien czas więziony.
Strona została opracowana na podstawie danych z: Wikipedia i MacTutor History of Mathematics.