Hannes Olof Gösta Alfvén (1908–1995)
Hannes Alfvén urodził się 30 maja 1908 roku. Był szwedzkim fizykiem; zmarł 2 kwietnia 1995 roku. Specjalizował się w fizyce plazmy, magnetohydrodynamice i astrofizyce. W nauce zasłynął z opracowania podstaw magnetohydrodynamiki plazmy oraz przewidzenia fal Alfvéna. Jego badania fundamentalnie zmieniły współczesne rozumienie procesów zachodzących w kosmosie i plazmie laboratoryjnej.
Hannes Alfvén odegrał ważną rolę w rozwoju fizyki plazmy poprzez połączenie elektromagnetyzmu z dynamiką gazów zjonizowanych. Dowiódł, że pola magnetyczne odgrywają kluczową rolę w zachowaniu plazmy kosmicznej i procesach zachodzących na Słońcu, w magnetosferach planet oraz ośrodku międzygwiazdowym. Jego badania zapewniły podstawy współczesnej astrofizyki plazmy, badań fuzyjnych i fizyki kosmicznej. Wpływ jego odkryć obejmuje także energetykę termojądrową i badania kosmosu.
Najważniejszym elementem dorobku Alfvéna pozostaje przewidzenie istnienia fal magnetohydrodynamicznych, dziś znanych jako fale Alfvéna, oraz stworzenie podstaw magnetohydrodynamiki. Dowiódł, że plazma przewodząca może przenosić zaburzenia sprzężone z polami magnetycznymi. Na początku jego idee spotkały się ze sceptycyzmem, lecz późniejsze obserwacje kosmiczne potwierdziły ich poprawność. Za fundamentalny wkład w fizykę plazmy otrzymał Nagrodę Nobla w 1970 roku.
Połowę Nagrody Nobla z fizyki w 1970 roku otrzymał za fundamentalne prace i odkrycia w magnetohydrodynamice oraz ich zastosowania w fizyce plazmy. Drugą połowę otrzymał Louis Néel.
Strona została opracowana na podstawie danych z: Nobel Prize.