Hans Heinrich Landolt (1831–1910)

Hans Heinrich Landolt (1831–1910) był szwajcarskim chemikiem, znanym z badań nad kinetyką reakcji oraz zależnościami między składem i właściwościami substancji. Jego nazwisko wiąże się z reakcją zegarową Landolta (zegarem jodowym), klasycznym doświadczeniem pokazującym opóźnioną, nagłą zmianę barwy.

Epoka: Druga rewolucja przemysłowa

Alma mater: Uniwersytet Berliński; Uniwersytet Zurychu; Uniwersytet Wrocławski

Wpływ na naukę

Prowadził pionierskie badania nad skręcalnością optyczną związków chemicznych oraz kinetyką reakcji. Szczególne znaczenie miała reakcja Landolta – klasyczna reakcja zegarowa wykorzystywany wciąż w dydaktyce chemii. Wspólnie z Richardem Börnsteinem zapoczątkował wydawanie monumentalnego zbioru Landolt–Börnstein, stanowiącego światowy standard danych fizykochemicznych.

Najważniejsze odkrycie

Najważniejszy rezultat tych prac to opracowanie reakcji zegara jodowego oraz współtworzenie serii Landolt–Börnstein, zawierającej zweryfikowane dane fizyczne i chemiczne. Oba osiągnięcia wywarły trwały wpływ na rozwój chemii fizycznej, analitycznej i edukacji chemicznej.

Odbiór społeczeństwa

Landolt należał do wybitnych chemików fizycznych swojej epoki. Był profesorem Uniwersytetu Berlińskiego i członkiem Pruskiej Akademii Nauk. Jego podręczniki oraz zbiory danych były powszechnie wykorzystywane przez chemików i fizyków w skali światowej.

O danych

Strona została opracowana na podstawie danych z: Britannica.