Hantaro Nagaoka (1865–1950)
Hantaro Nagaoka urodził się 19 sierpnia 1865 roku, zmarł 11 grudnia 1950 roku. Był japońskim fizykiem specjalizującym się w fizyce atomowej, elektromagnetyzmie i spektroskopii. Najbardziej znany jest z opracowania w 1904 roku saturnowego modelu atomu, który jako pierwszy zakładał istnienie masywnego dodatnio naładowanego jądra otoczonego przez elektrony. Choć model został później zastąpiony przez model Rutherforda, stanowił ważny etap rozwoju teorii budowy atomu.
Jego model saturnowy atomu powstał jeszcze przed odkryciem jądra atomowego przez Ernesta Rutherforda i jako pierwszy odrzucał jednorodny model „ciasta z rodzynkami” J. J. Thomsona. Zakładał istnienie zwartego dodatnio naładowanego centrum, wokół którego krążą elektrony niczym pierścienie Saturna. Choć szczegóły modelu okazały się błędne, sama koncepcja skoncentrowanego ładunku dodatniego wyprzedziła swoje czasy i wpłynęła na późniejszy rozwój fizyki atomowej. Nagaoka prowadził również badania z zakresu magnetyzmu, spektroskopii i geofizyki, przyczyniając się do rozwoju nowoczesnej fizyki w Japonii.
W praktyce największe znaczenie zyskało opracowanie saturnowego modelu atomu w 1904 roku. Model zakładał istnienie masywnego dodatnio naładowanego centrum otoczonego pierścieniem elektronów. Choć teoria nie potrafiła wyjaśnić stabilności atomu i została później zastąpiona modelem Rutherforda oraz Bohra, była pierwszą poważną próbą odejścia od modelu Thomsona i zapoczątkowała nowe kierunki badań nad strukturą atomu.
Jego model atomu początkowo spotkał się z ograniczonym zainteresowaniem na Zachodzie, lecz po odkryciu jądra atomowego doceniono jego intuicję naukową. W Japonii był cenionym profesorem, organizatorem badań oraz członkiem Cesarskiej Akademii Nauk.
Strona została opracowana na podstawie danych z: Wikipedia i Britannica.