Harry Julius Emeléus (1903–1993)
Harry Julius Emeléus urodził się 22 czerwca 1903 roku, a zmarł 2 grudnia 1993 roku; był brytyjskim chemikiem nieorganicznym. Badał związki fluoru oraz chemię pierwiastków grup głównych. Jako profesor Uniwersytetu Cambridge prowadził rozległy program badawczy i wykształcił wielu specjalistów, którzy rozwijali później nowoczesną chemię nieorganiczną.
Emeléus wzmocnił pozycję chemii nieorganicznej jako samodzielnej, eksperymentalnej dziedziny badań w Wielkiej Brytanii. Jego prace nad reaktywnymi fluorkami poszerzyły wiedzę o wiązaniach i reaktywności związków pierwiastków grup głównych, a jego uczniowie utworzyli wpływową szkołę naukową.
Najważniejsza część dorobku Emeléusa obejmowała systematyczne otrzymywanie i charakteryzowanie związków fluoru oraz nietypowych połączeń pierwiastków głównych. Łączył dokładną syntezę z analizą struktury i właściwości, dostarczając podstaw dla dalszego rozwoju chemii nieorganicznej.
Emeléus cieszył się wysokim uznaniem brytyjskich i międzynarodowych chemików. Szczególnie ceniono jego działalność dydaktyczną i organizacyjną. Został członkiem Royal Society, kierował Chemical Society i Royal Institute of Chemistry oraz otrzymał liczne nagrody branżowe.
Strona została opracowana na podstawie danych z: Science Museum Group i Royalsocietypublishing.