Antoine Henri Becquerel (1852–1908)
Antoine Henri Becquerel był francuskim fizykiem i inżynierem. Urodził się 15 grudnia 1852 roku, a zmarł 25 sierpnia 1908 roku. Specjalizował się w fizyce promieniowania i badaniach zjawisk związanych z fluorescencją. Znany jest przede wszystkim z odkrycia naturalnej promieniotwórczości uranu. Jego prace zapoczątkowały rozwój fizyki jądrowej i badań nad radioaktywnością.
Henri Becquerel miał duży udział w rozwoju fizyki atomowej i badań nad promieniotwórczością. Odkrycie spontanicznego promieniowania emitowanego przez sole uranu ujawniło istnienie procesów zachodzących wewnątrz atomu, co podważyło wcześniejsze wyobrażenia o atomie jako strukturze niepodzielnej. Badania Becquerela stały się bezpośrednią inspiracją dla prac Marii Skłodowskiej-Curie i Pierre’a Curie nad radioaktywnością. Odkrycia te doprowadziły do rozwoju fizyki jądrowej, radiochemii, energetyki atomowej oraz medycyny nuklearnej. Becquerel należy do grona uczonych, którzy zapoczątkowali rewolucję atomową XX wieku.
Z dorobku Becquerela szczególnie wyróżnia się odkrycie naturalnej promieniotwórczości w 1896 roku. Badając związki uranu i ich zdolność do fluorescencji, zauważył, że sole uranu samorzutnie emitują promieniowanie zdolne do zaczerniania klisz fotograficznych nawet bez dostępu światła słonecznego. Odkrycie to wykazało, że atomy nie są strukturami niezmiennymi i mogą emitować energię spontanicznie. Badania Becquerela zapoczątkowały rozwój fizyki jądrowej i doprowadziły do odkrycia nowych pierwiastków promieniotwórczych. Za swoje osiągnięcia otrzymał Nagrodę Nobla w dziedzinie fizyki w 1903 roku wspólnie z Marią i Pierre’em Curie.
Połowę Nagrody Nobla z fizyki w 1903 roku otrzymał za odkrycie naturalnej, spontanicznej promieniotwórczości. Drugą połowę podzielili Pierre Curie i Maria Skłodowska-Curie.
Strona została opracowana na podstawie danych z: Nobel Prize i Wikipedia.