Hermann Kolbe (1818–1884)
Hermann Kolbe urodził się 27 września 1818 roku. Był niemieckim chemikiem organicznym; zmarł 25 listopada 1884 roku. Specjalizował się w chemii organicznej i chemii syntetycznej. W nauce zasłynął z syntezy kwasu octowego z substancji nieorganicznych oraz rozwoju teorii budowy związków organicznych. Jego badania odegrały fundamentalną rolę w rozwoju nowoczesnej chemii organicznej i obaleniu teorii witalizmu.
Hermann Kolbe odegrał ważną rolę w rozwoju chemii organicznej i chemii syntetycznej. Jego badania wykazały, że związki organiczne mogą być otrzymywane z substancji nieorganicznych bez udziału organizmów żywych. Odkrycia Kolbego przyczyniły się do ostatecznego osłabienia teorii witalizmu dominującej wcześniej w chemii organicznej. Rozwijał również teorię rodników i badał budowę chemiczną kwasów karboksylowych. Jego prace wywarły bardzo silny wpływ na rozwój syntezy organicznej, przemysłu chemicznego i współczesnej teorii budowy związków chemicznych.
Kolbe należał do pierwszych chemików, którzy otrzymywali związki organiczne z prostych materiałów nieorganicznych. W latach 40. XIX wieku przeprowadził wieloetapową syntezę kwasu octowego z substratów nieorganicznych, co osłabiało wcześniejsze przekonania o wyjątkowości substancji organicznych. Z jego nazwiskiem wiąże się również elektroliza Kolbego.
Kolbe był szeroko ceniony jako jeden z najwybitniejszych chemików organicznych swojej epoki. Jego odkrycia miały bardzo silny wpływ na rozwój chemii syntetycznej i przemysłu chemicznego. Równocześnie był postacią kontrowersyjną ze względu na bardzo ostrą krytykę niektórych nowych teorii chemicznych, szczególnie teorii strukturalnych rozwijanych przez Kekulégo i van ’t Hoffa. Pomimo sporów pozostawał jednym z najbardziej wpływowych chemików XIX wieku.
Strona została opracowana na podstawie danych z: Wikipedia i Britannica.