Horace Wells (1815–1848)
Horace Wells urodził się 21 stycznia 1815 roku. Był amerykańskim dentystą; zmarł 24 stycznia 1848 roku. Specjalizował się w stomatologii i znieczuleniach. W nauce zasłynął z pionierskiego zastosowania podtlenku azotu jako środka znieczulającego podczas zabiegów chirurgicznych i stomatologicznych. Uważany jest za jednego z ojców nowoczesnej anestezjologii.
Horace Wells przyczynił się do rozwoju medycyny poprzez wprowadzenie znieczulenia wziewnego z użyciem podtlenku azotu. W 1844 roku jako pierwszy świadomie wykorzystał gaz rozweselający do bezbolesnego usunięcia zęba. Choć jego publiczna demonstracja w Bostonie zakończyła się niepowodzeniem z powodu niewystarczającego znieczulenia, sama koncepcja została później rozwinięta przez Williama Mortona i innych pionierów anestezjologii. Odkrycie Wellsa zapoczątkowało nowoczesną chirurgię wykonywaną bez bólu i radykalnie zmieniło rozwój medycyny.
Do najważniejszych rezultatów pracy Wellsa należy pierwsze udokumentowane zastosowanie podtlenku azotu jako środka znieczulającego podczas ekstrakcji zęba w 1844 roku. Dowiódł, że odpowiednio podany gaz może skutecznie znosić ból zabiegowy. Choć jego metoda nie została od razu zaakceptowana, późniejsze badania potwierdziły jej skuteczność i zapoczątkowały rozwój współczesnej anestezjologii.
Za życia Wells nie doczekał się pełnego uznania. Dopiero po jego śmierci uznano go za jednego z pionierów znieczulenia ogólnego. Nieudana demonstracja w Massachusetts General Hospital sprawiła, że środowisko medyczne początkowo odrzuciło jego pomysł. Obecnie jest powszechnie wymieniany obok Williama Mortona, Crawforda Longa i Charlesa Jacksona jako współtwórca nowoczesnej anestezji.
Strona została opracowana na podstawie danych z: Wikipedia i Britannica.