Hugh David Politzer (1949– )

Hugh David Politzer urodził się 31 sierpnia 1949 roku; jest amerykańskim fizykiem teoretycznym. Specjalizuje się w fizyce cząstek elementarnych i chromodynamice kwantowej. Najbardziej znany jest ze współodkrycia zjawiska asymptotycznej swobody kwarków. Jego badania odegrały fundamentalną rolę w rozwoju współczesnej teorii oddziaływań silnych i Modelu Standardowego.

Epoka: Trzecia rewolucja przemysłowa

Alma mater: University of Michigan; Harvard University (PhD, 1974)

Wpływ na naukę

Hugh David Politzer istotnie wpłynął na rozwój współczesnej fizyki cząstek elementarnych. Wspólnie z Davidem Grossem i Frankiem Wilczkiem odkrył zjawisko asymptotycznej swobody w chromodynamice kwantowej. Odkrycie to wyjaśniło, dlaczego kwarki zachowują się niemal jak swobodne cząstki przy bardzo wysokich energiach, a jednocześnie pozostają związane wewnątrz hadronów. Teoria asymptotycznej swobody stała się jednym z fundamentów Modelu Standardowego i nowoczesnej teorii oddziaływań silnych. Prace Politzera miały bardzo duże znaczenie dla fizyki wysokich energii, badań prowadzonych w akceleratorach cząstek oraz współczesnej kosmologii.

Najważniejsze odkrycie

Za główny rezultat pracy Politzera można uznać współodkrycie asymptotycznej swobody kwarków w 1973 roku. Politzer wykazał matematycznie, że siła oddziaływań silnych pomiędzy kwarkami maleje przy bardzo małych odległościach i wysokich energiach. Odkrycie to pozwoliło stworzyć spójną teorię chromodynamiki kwantowej opisującą oddziaływania silne między kwarkami i gluonami. Asymptotyczna swoboda wyjaśniła wyniki eksperymentów rozpraszania wysokoenergetycznego oraz stała się jednym z kluczowych elementów współczesnego Modelu Standardowego.

Odbiór społeczeństwa

Nagrodę Nobla z fizyki w 2004 roku otrzymał wspólnie z Davidem Grossem i Frankiem Wilczkiem za odkrycie asymptotycznej swobody w teorii oddziaływań silnych.

O danych

Strona została opracowana na podstawie danych z: Nobel Prize i Wikipedia.