Ignacy Łukasiewicz (1822–1882)
Urodzony 8 marca 1822 roku, Ignacy Łukasiewicz był polskim farmaceutą, chemikiem, wynalazcą i przedsiębiorcą; zmarł 7 stycznia 1882 roku. Specjalizował się w chemii ropy naftowej, farmacji oraz technologii destylacji. Zasłynął przede wszystkim z opracowania metody rafinacji ropy naftowej oraz skonstruowania pierwszej praktycznej lampy naftowej. Był jednym z twórców światowego przemysłu naftowego.
Ignacy Łukasiewicz wraz z Janem Zehem pracował nad destylacją ropy naftowej i uzyskaniem frakcji naftowej odpowiedniej do oświetlenia. Łukasiewicz rozwinął praktyczną lampę naftową oraz odegrał pionierską rolę w organizowaniu wydobycia i rafinacji ropy w Galicji.
Najbardziej trwałe znaczenie Łukasiewicza wynika z połączenia rafinacji ropy, praktycznego wykorzystania nafty do oświetlenia i budowy galicyjskiego przemysłu naftowego. Pierwsze lampy dostosowane do nowego paliwa powstawały przy współpracy z rzemieślnikami, dlatego nie należy przedstawiać całej technologii jako dzieła jednej osoby.
Łukasiewicz był powszechnie szanowany jako wynalazca, przedsiębiorca i filantrop. Finansował szkoły, drogi, szpitale i kościoły, wspierając rozwój lokalnych społeczności. Już za życia należał do czołowych polskich przemysłowców i wynalazców XIX wieku.
Strona została opracowana na podstawie danych z: Wikipedia i Britannica.