Ilya Romanovich Prigogine (1917–2003)
Urodzony 25 stycznia 1917 roku, Ilya Prigogine był belgijskim chemikiem i fizykiem pochodzenia rosyjskiego; zmarł 28 maja 2003 roku. Specjalizował się w termodynamice procesów nieodwracalnych i teorii układów złożonych. Zasłynął przede wszystkim z opracowania teorii struktur dyssypatywnych opisujących organizację materii dalekiej od równowagi termodynamicznej. Jego badania odegrały fundamentalną rolę w rozwoju współczesnej termodynamiki i teorii złożoności.
Ilya Prigogine odegrał ważną rolę w rozwoju termodynamiki nierównowagowej i teorii układów złożonych. Jego badania wykazały, że układy znajdujące się daleko od równowagi termodynamicznej mogą spontanicznie tworzyć uporządkowane struktury. Opracowana przez niego teoria struktur dyssypatywnych umożliwiła nowe spojrzenie na procesy samoorganizacji w chemii, biologii i fizyce. Prace Prigogine’a wywarły bardzo silny wpływ na rozwój teorii chaosu, badań nad złożonością oraz współczesnego rozumienia procesów biologicznych i ewolucyjnych. Jego idee znalazły zastosowanie również w ekologii, kosmologii i filozofii nauki.
Najważniejszym elementem dorobku Prigogine’a jest teoria struktur dyssypatywnych w układach dalekich od równowagi. Pokazała ona, że lokalny porządek może samorzutnie powstawać w układach otwartych, które wymieniają energię i materię z otoczeniem. Nie przeczy to drugiej zasadzie termodynamiki: całkowita produkcja entropii pozostaje dodatnia.
Prigogine otrzymał Nagrodę Nobla z chemii w 1977 roku za wkład w termodynamikę nierównowagową, szczególnie za teorię struktur dyssypatywnych.
Strona została opracowana na podstawie danych z: Nobel Prize i Wikipedia.