Jack William Szostak (1952– )

Jack Szostak urodził się 9 listopada 1952 roku; jest brytyjsko-kanadyjsko-amerykańskim biologiem molekularnym i genetykiem. Specjalizuje się w biologii molekularnej, genetyce, biologii syntetycznej i badaniach nad pochodzeniem życia. Znany jest przede wszystkim z badań nad telomerami, telomerazą oraz eksperymentalnymi modelami protocel. Jego badania fundamentalnie wpłynęły na genetykę molekularną i współczesne badania abiogenezy.

Epoka: Czwarta rewolucja przemysłowa

Alma mater: Cornell University; McGill University

Wpływ na naukę

Jack Szostak miał duży udział w rozwoju biologii molekularnej poprzez wyjaśnienie mechanizmów utrzymywania stabilności chromosomów oraz badania nad początkiem życia. Wspólnie ze współpracownikami wykazał znaczenie telomerów i telomerazy dla zachowania integralności genomu. Późniejsze badania nad protocelami stworzyły eksperymentalne podstawy badań nad abiogenezą. Te badania wpłynęły na genetykę, medycynę, astrobiologię i biologię syntetyczną.

Najważniejsze odkrycie

Z dorobku Szostaka szczególnie wyróżnia się współwyjaśnienie funkcji telomerów i mechanizmów działania telomerazy. Wspólnie z Elizabeth Blackburn i Carol Greider wykazał rolę końcowych odcinków chromosomów w ochronie materiału genetycznego przed degradacją. Odkrycia te wyjaśniły mechanizmy starzenia komórek, niestabilności genomu i wielu chorób. Za badania nad ochroną chromosomów przez telomery i telomerazę otrzymał Nagrodę Nobla w 2009 roku.

Odbiór społeczeństwa

Nagrodę Nobla w dziedzinie fizjologii lub medycyny w 2009 roku otrzymał wspólnie z Elizabeth Blackburn i Carol Greider za odkrycie, w jaki sposób telomery i telomeraza chronią zakończenia chromosomów.

O danych

Strona została opracowana na podstawie danych z: Nobel Prize.