Sir James Whyte Black (1924–2010)
Urodzony 14 czerwca 1924 roku w Uddingston, James Black był szkockim lekarzem i farmakologiem; zmarł 22 marca 2010 roku w Londynie. Specjalizował się w farmakologii, fizjologii i projektowaniu leków. Zasłynął przede wszystkim z opracowania beta-adrenolityków oraz antagonistów receptorów histaminowych H2. Jego badania fundamentalnie zmieniły nowoczesną farmakoterapię chorób serca i układu pokarmowego.
James Black istotnie wpłynął na rozwój farmakologii poprzez wprowadzenie racjonalnego projektowania leków ukierunkowanego na receptory biologiczne. Opracowane przez niego leki umożliwiły skuteczniejsze leczenie choroby niedokrwiennej serca, nadciśnienia i choroby wrzodowej. Jego podejście zmieniło sposób tworzenia leków i stworzyło podstawy nowoczesnej farmakologii receptorowej. Wpływ jego odkryć objął kardiologię, gastroenterologię i przemysł farmaceutyczny.
W dorobku Blacka centralne miejsce zajmuje opracowanie propranololu – pierwszego skutecznego beta-adrenolityku – oraz cymetydyny, antagonisty receptorów H2. Dowiódł, że selektywne blokowanie receptorów biologicznych może prowadzić do przewidywalnych efektów terapeutycznych. Metody te stworzyły nowoczesny model projektowania leków receptorowych. Za odkrycia dotyczące leczenia farmakologicznego otrzymał Nagrodę Nobla w 1988 roku wspólnie z Gertrude Elion i George’em Hitchingsem.
Nagrodę Nobla w dziedzinie fizjologii lub medycyny w 1988 roku otrzymał wspólnie z Gertrude Elion i George’em Hitchingsem za odkrycia ważnych zasad terapii lekowej. Black opracował m.in. propranolol i cymetydynę.
Strona została opracowana na podstawie danych z: Nobel Prize.