James Batcheller Sumner (1887–1955)
James Batcheller Sumner urodził się 19 listopada 1887 roku. Był amerykańskim biochemikiem; zmarł 12 sierpnia 1955 roku. Specjalizował się w biochemii i enzymologii. W nauce zasłynął z pierwszego wyizolowania i skrystalizowania enzymu – ureazy. Jego odkrycie udowodniło, że enzymy są białkami, co stanowiło jeden z najważniejszych przełomów w historii biochemii. W 1946 roku otrzymał Nagrodę Nobla w dziedzinie chemii.
Sumner odegrał ważną rolę w rozwoju biochemii i enzymologii. Przed jego badaniami natura chemiczna enzymów pozostawała niejasna. Wyizolowanie krystalicznej ureazy wykazało, że enzymy są konkretnymi substancjami chemicznymi, które można oczyszczać, analizować i badać podobnie jak inne związki chemiczne. Odkrycie to stworzyło podstawy współczesnej enzymologii, biologii molekularnej i biotechnologii. Badania Sumnera umożliwiły późniejsze poznanie struktury oraz mechanizmów działania setek enzymów.
W dorobku Sumnera centralne miejsce zajmuje wyizolowanie i skrystalizowanie ureazy w 1926 roku. Wykazał on, że enzym ten jest białkiem, co było sprzeczne z poglądami wielu współczesnych mu naukowców. Na początku odkrycie spotkało się ze sceptycyzmem, jednak późniejsze badania w pełni je potwierdziły. Osiągnięcie Sumnera zapoczątkowało nowoczesną enzymologię.
Połowę Nagrody Nobla z chemii w 1946 roku otrzymał za odkrycie, że enzymy mogą być krystalizowane. Drugą połowę podzielili John Northrop i Wendell Stanley.
Strona została opracowana na podstawie danych z: Nobel Prize.