Jean Buridan (ok. 1300–ok. 1361)
Jean Buridan urodził się około 1300 roku w Béthune. Był francuskim filozofem, logikiem i uczonym; zmarł około 1361 roku, prawdopodobnie w Paryżu. Specjalizował się w logice, filozofii przyrody i fizyce. W nauce zasłynął z rozwinięcia teorii impetu, która stała się jednym z najważniejszych etapów prowadzących do nowożytnej mechaniki. Należał do najwybitniejszych przedstawicieli scholastyki późnego średniowiecza.
Jean Buridan rozwijał średniowieczną teorię ruchu, szczególnie pojęcie impetu, które miało wyjaśniać dalszy ruch ciała po ustaniu działania bezpośredniego poruszyciela. Był to ważny etap odejścia od prostych arystotelesowskich wyjaśnień ruchu, ale nie tożsamy z nowożytną zasadą bezwładności.
Najbardziej charakterystycznym elementem dorobku Buridana jest teoria impetu. Zakładała ona, że poruszający nadaje ciału pewną zdolność podtrzymującą ruch. Koncepcja ta wpłynęła na późniejszą mechanikę, lecz różniła się od pojęcia pędu i zasady bezwładności sformułowanych w fizyce nowożytnej.
Buridan był jednym z najbardziej cenionych profesorów Uniwersytetu Paryskiego i dwukrotnie pełnił funkcję jego rektora. Jego wykłady cieszyły się ogromnym zainteresowaniem studentów z całej Europy. Chociaż niektóre poglądy filozoficzne wzbudzały dyskusje, jeszcze za życia zaliczano go do czołowych logików i filozofów swoich czasów.
Strona została opracowana na podstawie danych z: Wikipedia i Stanford Encyclopedia of Philosophy.