Jean-Marie Lehn (1939– )
Jean-Marie Lehn urodził się 30 września 1939 roku; jest francuskim chemikiem. Specjalizuje się w chemii supramolekularnej i chemii molekularnej. Znany jest przede wszystkim z badań nad rozpoznawaniem molekularnym oraz rozwoju chemii supramolekularnej. Jego prace zapewniły podstawy projektowania układów chemicznych zdolnych do samoorganizacji i selektywnego wiązania cząsteczek.
Jean-Marie Lehn odegrał ważną rolę w rozwoju chemii supramolekularnej, badającej oddziaływania między cząsteczkami oraz ich zdolność do tworzenia bardziej złożonych struktur. Jego badania nad kryptandami i rozpoznawaniem molekularnym umożliwiły projektowanie układów chemicznych o wysokiej selektywności wiązania jonów i cząsteczek. Chemia supramolekularna rozwijana przez Lehna miała bardzo duże znaczenie dla rozwoju nanotechnologii, materiałoznawstwa, chemii biologicznej i projektowania leków. Koncepcje samoorganizacji molekularnej oraz chemii dynamicznej wpłynęły również na rozwój nowoczesnej chemii funkcjonalnej i biologii syntetycznej. Lehn przyczynił się do przekształcenia chemii z nauki badającej pojedyncze cząsteczki w naukę analizującą złożone układy oddziałujących struktur molekularnych.
W dorobku Lehna centralne miejsce zajmuje współopracowanie podstaw chemii supramolekularnej w latach sześćdziesiątych i siedemdziesiątych XX wieku. Lehn badał związki chemiczne zdolne do selektywnego wiązania określonych jonów i cząsteczek dzięki odpowiedniej budowie przestrzennej. Szczególne znaczenie miały jego badania nad kryptandami — cząsteczkami tworzącymi kompleksy z jonami metali. Odkrycia te umożliwiły rozwój nowoczesnego rozpoznawania molekularnego, samoorganizacji chemicznej i projektowania funkcjonalnych układów molekularnych. Chemia supramolekularna stała się jednym z najważniejszych kierunków współczesnej chemii.
Lehn otrzymał Nagrodę Nobla z chemii w 1987 roku wspólnie z Donaldem Cramem i Charlesem Pedersenem za rozwój i zastosowanie cząsteczek o wysoce selektywnych oddziaływaniach zależnych od struktury. Prace te stały się podstawą chemii supramolekularnej.
Strona została opracowana na podstawie danych z: Nobel Prize i Wikipedia.