Jerome Isaac Friedman (1930– )
Jerome Isaac Friedman urodził się 28 marca 1930 roku; jest amerykańskim fizykiem. Specjalizuje się w fizyce cząstek elementarnych. Znany jest przede wszystkim z eksperymentów rozpraszania głęboko nieelastycznego elektronów, które dostarczyły bezpośrednich dowodów na istnienie kwarków wewnątrz protonów i neutronów. Jego badania odegrały kluczową rolę w rozwoju Modelu Standardowego.
Jerome Friedman odegrał ważną rolę w rozwoju fizyki cząstek elementarnych. Wspólnie z Henrym Kendallem i Richardem Taylorem przeprowadził w laboratorium SLAC serię eksperymentów rozpraszania elektronów na protonach. Wyniki wykazały, że protony posiadają wewnętrzną strukturę złożoną z punktowych składników, zgodnych z przewidywanymi wcześniej kwarkami. Odkrycie to stało się jednym z najważniejszych eksperymentalnych potwierdzeń teorii kwarków oraz fundamentem współczesnego Modelu Standardowego.
W dorobku Friedmana centralne miejsce zajmuje wykazanie podczas eksperymentów w latach sześćdziesiątych XX wieku istnienia punktowych składników protonów i neutronów. Eksperymenty rozpraszania głęboko nieelastycznego wykazały zgodność z modelem kwarkowym zaproponowanym przez Murraya Gell-Manna. Za to osiągnięcie Friedman otrzymał Nagrodę Nobla w dziedzinie fizyki w 1990 roku wspólnie z Henrym Kendallem i Richardem Taylorem.
Nagrodę Nobla z fizyki w 1990 roku otrzymał wspólnie z Henrym Kendallem i Richardem Taylorem za pionierskie badania głęboko nieelastycznego rozpraszania elektronów na protonach i neutronach, kluczowe dla rozwoju modelu kwarkowego.
Strona została opracowana na podstawie danych z: Nobel Prize.