Joel Henry Hildebrand (1881–1983)
Joel Henry Hildebrand urodził się 16 listopada 1881 roku. Był amerykańskim chemikiem fizycznym; zmarł 30 kwietnia 1983 roku. Specjalizował się w chemii roztworów, termodynamice i właściwościach cieczy. W nauce zasłynął z opracowania teorii roztworów regularnych oraz wprowadzenia parametru rozpuszczalności Hildebranda. Jego badania odegrały ważną rolę w rozwoju chemii fizycznej, nauki o polimerach i technologii materiałowej.
Joel Hildebrand miał kluczowe znaczenie dla rozwoju chemii fizycznej roztworów. Opracował teorię roztworów regularnych opisującą zachowanie mieszanin cieczy nieelektrolitowych oraz wprowadził parametr rozpuszczalności Hildebranda, który umożliwia przewidywanie wzajemnej rozpuszczalności substancji na podstawie ich energii kohezji. Parametr ten znalazł szerokie zastosowanie w chemii polimerów, technologii farb, lakierów, klejów, farmacji i materiałoznawstwie. Badania Hildebranda przyczyniły się również do rozwoju współczesnej termodynamiki roztworów oraz metod projektowania nowych materiałów chemicznych.
Historycznie najważniejsze okazało się opracowanie parametru rozpuszczalności Hildebranda oraz teorii roztworów regularnych. Parametr ten opisuje energię potrzebną do rozdzielenia cząsteczek substancji i pozwala przewidywać, czy dwie substancje będą się wzajemnie rozpuszczać. Koncepcja ta znacząco uprościła dobór rozpuszczalników w chemii przemysłowej i laboratoryjnej oraz stała się podstawą późniejszych modeli, m.in. Parametrów Hansena. Do obecnych czasów pozostaje jednym z klasycznych narzędzi chemii fizycznej.
Jego podręczniki i publikacje były powszechnie wykorzystywane w nauczaniu chemii fizycznej. Przez wiele dziesięcioleci związany był z University of California w Berkeley, gdzie wykształcił liczne pokolenia chemików. W środowisku naukowym uchodził za wybitnego nauczyciela i autorytet w dziedzinie termodynamiki roztworów.
Strona została opracowana na podstawie danych z: National Academies i Berkeley.