Johannes Kepler (1571–1630)
Urodzony 27 grudnia 1571 roku, Johannes Kepler był niemieckim astronomem, matematykiem i fizykiem; zmarł 15 listopada 1630 roku. Specjalizował się w astronomii matematycznej oraz optyce. Zasłynął przede wszystkim z odkrycia trzech praw ruchu planet, które stały się fundamentem mechaniki nieba. Uważany jest za jednego z twórców rewolucji naukowej.
Kepler odegrał ważną rolę w rozwoju astronomii, zastępując starożytny model ruchu planet dokładnym opisem matematycznym opartym na obserwacjach Tychona Brahego. Dowiódł, że planety poruszają się po orbitach eliptycznych, a nie kołowych, oraz odkrył zależności matematyczne opisujące ich ruch. Jego prawa ruchu planet stały się podstawą teorii grawitacji Newtona i nowoczesnej mechaniki nieba. Kepler wniósł również ważny wkład do optyki, wyjaśniając działanie oka oraz rozwijając konstrukcję lunet astronomicznych. Jego prace należą do największych osiągnięć nauki XVII wieku.
Z dorobku Keplera szczególnie wyróżnia się sformułowanie trzech praw ruchu planet opublikowanych w latach 1609–1619. Dowiódł, że planety poruszają się po elipsach z jednym ogniskiem zajmowanym przez Słońce, że promień wodzący planety zakreśla równe pola w równych odstępach czasu oraz że kwadrat okresu obiegu planety jest proporcjonalny do sześcianu wielkiej półosi jej orbity. Prawa Keplera stanowią jeden z fundamentów współczesnej astronomii i fizyki.
Kepler był wysoko ceniony przez uczonych swojej epoki, choć jego życie naznaczone było licznymi trudnościami finansowymi i religijnymi. Jego odkrycia początkowo spotykały się z ostrożnym przyjęciem, lecz szybko zostały uznane za przełomowe przez środowisko astronomów. Współpracował z Tychonem Brahem, a po jego śmierci został cesarskim matematykiem.
Strona została opracowana na podstawie danych z: Wikipedia i Britannica.