John Carew Eccles (1903–1997)
John Carew Eccles był australijskim neurofizjologiem i lekarzem. Urodził się 27 stycznia 1903 roku, a zmarł 2 maja 1997 roku. Specjalizował się w neurofizjologii i badaniach nad funkcjonowaniem synaps. Znany jest przede wszystkim z badań nad mechanizmami przewodzenia impulsów nerwowych w układzie nerwowym. Jego prace odegrały fundamentalną rolę w rozwoju współczesnej neurobiologii i fizjologii mózgu.
Badania Ecclesa pomogły wyjaśnić, jak pobudzenie i hamowanie są przekazywane przez synapsy w ośrodkowym układzie nerwowym. Dzięki pomiarom elektrofizjologicznym na neuronach rdzenia kręgowego opisał postsynaptyczne zmiany potencjału i mechanizmy integracji sygnałów nerwowych. Prace te stały się ważnym punktem odniesienia dla neurofizjologii i neurofarmakologii.
Najważniejszą część dorobku Ecclesa stanowią badania nad jonowymi i synaptycznymi mechanizmami pobudzenia oraz hamowania neuronów. Wykazał, jak działanie synaps pobudzających i hamujących zmienia potencjał błony komórki nerwowej; za te badania otrzymał w 1963 roku Nagrodę Nobla wspólnie z Alanem Hodgkinem i Andrew Huxleyem.
Eccles należał do najbardziej rozpoznawalnych neurofizjologów XX wieku, a jego eksperymenty stały się klasyczną częścią wiedzy o synapsach. Osobno od badań laboratoryjnych rozwijał dualistyczne poglądy na relację mózg–umysł, które spotykały się z dużo bardziej zróżnicowanym odbiorem niż jego prace neurofizjologiczne.
Strona została opracowana na podstawie danych z: Nobel Prize.