John Franklin Enders (1897–1985)
John Enders był amerykańskim wirusologiem i mikrobiologiem. Urodził się 10 lutego 1897 roku, a zmarł 8 września 1985 roku. Specjalizował się w wirusologii, immunologii i mikrobiologii medycznej. Znany jest przede wszystkim z opracowania metod hodowli wirusów w tkankach laboratoryjnych oraz badań nad poliomyelitis. Uważany jest za jednego z ojców współczesnej wirusologii eksperymentalnej.
John Enders istotnie wpłynął na rozwój wirusologii poprzez opracowanie metod namnażania wirusów poza organizmami żywymi. Dowiódł, że wirusy mogą być skutecznie hodowane w hodowlach komórek ludzkich i zwierzęcych, co radykalnie uprościło badania nad chorobami zakaźnymi. Jego odkrycia umożliwiły rozwój szczepionek przeciw poliomyelitis, odrze i wielu innym chorobom wirusowym. Metody Endersa stały się standardem nowoczesnej wirusologii laboratoryjnej.
Z dorobku Endersa szczególnie wyróżnia się opracowanie metod namnażania wirusa polio w hodowlach tkankowych w 1949 roku wspólnie z Thomasem Wellerem i Frederickiem Robbinsem. Wcześniej sądzono, że wirus ten można namnażać jedynie w tkankach nerwowych. Odkrycie to znacząco uprościło badania nad wirusem oraz umożliwiło opracowanie skutecznych szczepionek przez Jonasa Salka i Alberta Sabina. Znaczenie tych badań dla zdrowia publicznego było ogromne i doprowadziło do przyznania Nagrody Nobla w 1954 roku.
Enders był szeroko ceniony jako jeden z najwybitniejszych wirusologów XX wieku. Jego badania miały bezpośredni wpływ na walkę z epidemiami polio i znacząco poprawiły zdrowie publiczne. W środowisku naukowym uchodził za badacza wyjątkowo skutecznie łączącego mikrobiologię podstawową z zastosowaniami medycznymi.
Strona została opracowana na podstawie danych z: Wikipedia i Nobel Prize.