John Macleod (1876–1935)
John Macleod urodził się 6 września 1876 roku, zmarł 16 marca 1935 roku. Był szkockim fizjologiem i lekarzem specjalizującym się w fizjologii i metabolizmie węglowodanów. Najbardziej znany jest z udziału w odkryciu insuliny wspólnie z Frederickiem Bantingiem. Jego badania odegrały fundamentalną rolę w rozwoju diabetologii i współczesnej endokrynologii.
John Macleod odegrał ważną rolę w rozwoju fizjologii i leczenia cukrzycy. Jako kierownik zespołu badawczego na University of Toronto stworzył warunki organizacyjne i naukowe dla badań nad hormonami trzustki. Współuczestniczył w opracowaniu metod izolacji insuliny oraz jej pierwszego zastosowania terapeutycznego. Odkrycie insuliny całkowicie zmieniło leczenie cukrzycy i uratowało życie milionom pacjentów w skali światowej. Badania Macleoda miały bardzo silny wpływ na endokrynologię, biochemię i medycynę kliniczną.
W dorobku Macleoda centralne miejsce zajmuje współuczestnictwo w odkryciu i opracowaniu insuliny na początku lat dwudziestych XX wieku. Macleod nadzorował badania prowadzone przez Fredericka Bantinga i Charlesa Besta oraz wspierał rozwój metod oczyszczania hormonu. Odkrycie insuliny umożliwiło skuteczne leczenie cukrzycy, wcześniej niemal zawsze prowadzącej do śmierci. Za udział w odkryciu insuliny Macleod otrzymał Nagrodę Nobla w dziedzinie fizjologii lub medycyny w 1923 roku.
Nagrodę Nobla w dziedzinie fizjologii lub medycyny w 1923 roku otrzymał wspólnie z Frederickiem Bantingiem za odkrycie insuliny. Wkład Macleoda obejmował organizację i nadzór prac laboratoryjnych oraz rozwój metod izolacji i testowania ekstraktów.
Strona została opracowana na podstawie danych z: Nobel Prize i Wikipedia.