Joseph O. Hirschfelder (1911–1990)
Joseph Oakland Hirschfelder urodził się 27 maja 1911 roku, zmarł 30 marca 1990 roku. Był amerykańskim chemikiem fizycznym specjalizującym się w chemii fizycznej, mechanice statystycznej oraz kinetyce gazów. Najbardziej znany jest z fundamentalnych prac nad teorią transportu gazów i współautorstwa klasycznej monografii Molecular Theory of Gases and Liquids. Był jednym z twórców nowoczesnej chemii teoretycznej XX wieku.
Joseph Hirschfelder wpłynął na rozwój chemii fizycznej i mechaniki statystycznej. Jego badania nad właściwościami gazów umożliwiły ilościowy opis lepkości, przewodnictwa cieplnego, dyfuzji i innych procesów transportowych zachodzących w gazach. Wspólnie z Curtisem Curtissem i Richardem Birdem stworzył teorię transportu molekularnego, która wciąż stanowi podstawę modelowania procesów chemicznych i inżynierii chemicznej. Podczas II wojny światowej uczestniczył również w pracach nad Projektem Manhattan, zajmując się zagadnieniami fizykochemicznymi związanymi z materiałami jądrowymi. Jego osiągnięcia znalazły zastosowanie w chemii, fizyce, inżynierii procesowej oraz aerodynamice.
W dorobku Hirschfeldera szczególne znaczenie ma współopracowanie nowoczesnej teorii transportu gazów przedstawionej w monumentalnej monografii Molecular Theory of Gases and Liquids z 1954 roku. Książka ta zintegrowała mechanikę statystyczną z teorią kinetyczną gazów i umożliwiła ilościowe przewidywanie właściwości transportowych substancji. Opracowane równania znalazły szerokie zastosowanie w chemii fizycznej, inżynierii chemicznej, modelowaniu spalania oraz technologii lotniczej. Publikacja do obecnych czasów pozostaje jednym z najważniejszych dzieł w historii chemii fizycznej.
Hirschfelder był wysoko ceniony jako jeden z najwybitniejszych chemików teoretycznych swojej epoki. Te badania szybko stały się klasyką chemii fizycznej i były wykorzystywane przez badaczy w skali światowej. W środowisku naukowym był znany z wyjątkowej wszechstronności oraz umiejętności łączenia matematyki z praktycznymi problemami chemii. Choć nie zdobył szerokiej rozpoznawalności poza środowiskiem specjalistów, jego wpływ na rozwój chemii teoretycznej był ogromny.