Jules Alphonse Hoffmann (1941– )

Jules Hoffmann urodził się 2 sierpnia 1941 roku; jest francuskim biologiem pochodzenia luksemburskiego. Specjalizuje się w immunologii i biologii molekularnej. Znany jest przede wszystkim z odkrycia roli receptorów Toll w odporności wrodzonej organizmów. Jego badania istotnie zmieniły współczesną immunologię i wyjaśniły mechanizmy pierwszej linii obrony organizmu przed drobnoustrojami. W 2011 roku otrzymał Nagrodę Nobla w dziedzinie fizjologii lub medycyny wspólnie z Bruce'em Beutlerem i Ralp M. Steinman.

Epoka: Czwarta rewolucja przemysłowa

Alma mater: Uniwersytet Strasburski

Wpływ na naukę

Hoffmann miał duży udział w rozwoju współczesnej immunologii. Badając muszkę owocową dowiódł, że receptory Toll odpowiadają za rozpoznawanie patogenów i uruchamianie odpowiedzi odpornościowej. Odkrycie to zmieniło poglądy na funkcjonowanie odporności wrodzonej i stało się podstawą nowych metod leczenia zakażeń, chorób autoimmunologicznych oraz nowotworów. Jego badania wpłynęły również na rozwój szczepionek i immunoterapii.

Najważniejsze odkrycie

Najważniejszym osiągnięciem Hoffmanna było wykazanie w 1996 roku, że receptor Toll u muszki owocowej pełni kluczową rolę w uruchamianiu odporności przeciwbakteryjnej i przeciwgrzybiczej. Odkrycie to doprowadziło do identyfikacji podobnych receptorów u człowieka (TLR), które obecnie stanowią jeden z najważniejszych elementów współczesnej immunologii.

Odbiór społeczeństwa

Część Nagrody Nobla w dziedzinie fizjologii lub medycyny w 2011 roku otrzymał wspólnie z Bruce’em Beutlerem za odkrycia dotyczące aktywacji odporności wrodzonej. Drugą część przyznano Ralphowi Steinmanowi za odkrycie komórki dendrytycznej.

O danych

Strona została opracowana na podstawie danych z: Nobel Prize.