Julius Oscar Stieglitz (1867–1937)
Urodzony 26 maja 1867 roku, Julius Oscar Stieglitz był amerykańskim chemikiem organicznym niemieckiego pochodzenia; zmarł 10 stycznia 1937 roku. Specjalizował się w chemii organicznej, chemii medycznej i mechanizmach reakcji. Zasłynął przede wszystkim z odkrycia przegrupowania Stieglitza oraz zastosowania teorii elektronowej do wyjaśniania mechanizmów reakcji organicznych. Był jednym z ważniejszych chemików amerykańskich początku XX wieku.
Był jednym z pierwszych uczonych stosujących teorię elektronową do interpretacji przebiegu reakcji chemicznych. Badał przegrupowania cząsteczkowe, stereochemię oraz katalizę homogeniczną, przyczyniając się do powstania nowoczesnego podejścia do chemii mechanistycznej. Równocześnie jako wieloletni profesor Uniwersytetu Chicagowskiego wykształcił pokolenia amerykańskich chemików i odegrał ogromną rolę w organizacji badań chemicznych w USA.
Z nazwiskiem Stieglitza wiąże się przegrupowanie polegające na migracji grupy organicznej z węgla na azot. Równie istotne były jego próby stosowania teorii elektronowej do interpretacji reakcji organicznych, ważne dla rozwoju chemii mechanistycznej w Stanach Zjednoczonych.
Julius Stieglitz należał do najbardziej cenionych chemików amerykańskich swojej epoki. Jego podręczniki i publikacje były szeroko wykorzystywane w szkolnictwie wyższym. Był prezesem American Chemical Society, członkiem National Academy of Sciences oraz wieloletnim kierownikiem Wydziału Chemii Uniwersytetu Chicagowskiego.