Kai Siegbahn (1918–2007)
Kai Siegbahn urodził się 20 kwietnia 1918 roku. Był szwedzkim fizykiem; zmarł 20 lipca 2007 roku. Specjalizował się w spektroskopii elektronowej i fizyce atomowej. W nauce zasłynął z rozwoju wysokorozdzielczej spektroskopii fotoelektronowej. Jego badania odegrały fundamentalną rolę w rozwoju analizy powierzchniowej materiałów i nowoczesnej fizyki atomowej.
Kai Siegbahn miał duży udział w rozwoju spektroskopii elektronowej i metod analizy struktury elektronowej materii. Opracował techniki wysokorozdzielczej spektroskopii fotoelektronowej umożliwiające badanie poziomów energetycznych elektronów w atomach i materiałach stałych. Badania Siegbahna pozwoliły analizować skład chemiczny oraz właściwości powierzchni materiałów z niezwykłą precyzją. Jego odkrycia miały bardzo silny wpływ na fizykę ciała stałego, chemię powierzchni i rozwój nowoczesnych materiałów elektronicznych.
W dorobku Siegbahna centralne miejsce zajmuje rozwinięcie w latach sześćdziesiątych XX wieku wysokorozdzielczej spektroskopii fotoelektronowej, znanej później jako ESCA (Electron Spectroscopy for Chemical Analysis). Metoda ta umożliwiała badanie energii elektronów emitowanych z atomów pod wpływem promieniowania rentgenowskiego. Odkrycia Siegbahna zapewniły podstawy nowoczesnej analizy powierzchniowej materiałów oraz badań elektronowej struktury materii. Za rozwój spektroskopii elektronowej otrzymał Nagrodę Nobla w dziedzinie fizyki w 1981 roku.
Połowę Nagrody Nobla z fizyki w 1981 roku otrzymał za wkład w rozwój wysokorozdzielczej spektroskopii elektronowej. Drugą połowę podzielili Nicolaas Bloembergen i Arthur Schawlow za spektroskopię laserową.
Strona została opracowana na podstawie danych z: Nobel Prize i Wikipedia.