Karl Ziegler (1898–1973)
Karl Ziegler był niemieckim chemikiem. Urodził się 26 listopada 1898 roku, a zmarł 11 sierpnia 1973 roku. Specjalizował się w chemii organicznej i chemii polimerów. Znany jest przede wszystkim z opracowania katalizatorów Zieglera-Natty umożliwiających kontrolowaną polimeryzację olefin. Jego prace odegrały fundamentalną rolę w rozwoju nowoczesnego przemysłu tworzyw sztucznych.
Karl Ziegler istotnie wpłynął na rozwój chemii polimerów i współczesnego przemysłu tworzyw sztucznych. Opracowane przez niego katalizatory umożliwiły kontrolowaną syntezę polietylenu i innych polimerów o precyzyjnie określonej strukturze. Badania Zieglera przyczyniły się do gwałtownego rozwoju przemysłu petrochemicznego oraz produkcji nowoczesnych materiałów wykorzystywanych w elektronice, medycynie, budownictwie i transporcie. Katalizatory Zieglera-Natty wyraźnie przekształciły technologię polimeryzacji i pozostają jednym z najważniejszych osiągnięć chemii przemysłowej XX wieku.
Za główny rezultat pracy Zieglera można uznać opracowanie katalizatorów umożliwiających niskociśnieniową polimeryzację etylenu w latach pięćdziesiątych XX wieku. Ziegler odkrył, że związki glinoorganiczne i kompleksy metali przejściowych mogą katalizować tworzenie uporządkowanych łańcuchów polimerowych. Odkrycie to pozwoliło na produkcję wysokiej jakości polietylenu oraz innych tworzyw sztucznych o kontrolowanych właściwościach mechanicznych. Wspólnie z Giulio Nattą zapewnił podstawy nowoczesnej chemii polimerów. Za swoje osiągnięcia otrzymał Nagrodę Nobla w dziedzinie chemii w 1963 roku.
Ziegler otrzymał Nagrodę Nobla z chemii w 1963 roku wspólnie z Giulio Nattą za odkrycia w chemii i technologii polimerów. Opracowane przez jego zespół katalizatory umożliwiły kontrolowaną polimeryzację olefin i wywarły duży wpływ na przemysł tworzyw sztucznych.
Strona została opracowana na podstawie danych z: Nobel Prize i Wikipedia.